សូមស្វាគមន៍ប្រិយមិត្តដែលបានចូលមកកា់ន់ទំំព័រ វេបសាថ៍របស់ខ្ញុំបាទ ៗ សូមអោយប្រិយមិត្តជួបប្រទះតែសេចក្តីសុខគ្រប់ក្រុមគ្រួសារ។ប្រសិនបើប្រិយមិត្តមិនអាចអានបានទេសូមចុចត្រង់នេះ...។ វប្បធម៍-អក្សរ-អក្សរសិល្ប៍ ~ យុវជនខ្មែរ

Monday, June 21, 2010

វប្បធម៍-អក្សរ-អក្សរសិល្ប៍


ភាសារ
culture of cambodia
ភាសារជាពាក្យសំដីដែលយើងនិយាយ
ប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាទៅវិញ ទៅមក ដើម្បីសំដែងនូវឆន្ទះ​​ មនោសញ្ចេតនា
​ចិត្តគំនិត​អ្វីមួយ។នៅក្នុងលោកយើងនេះគ្រប់ជាតិសសន៍សុទ្ធតែមានភាសារ
ផ្ទាល់របស់ខ្លួនសំរាប់ប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នា។ភាសារនៃជាតិសាសន៍នីមួយៗមានកំនើតឡើង
តំនាលគ្នា ​ទៅនិងកំនរកំនើតនៃជាតិសាសន៍នោះហើយបានវិវត្តន៍ ​ប្រែប្រួល ឬអន់ថយ
តាមគ្នាបានលះត្រាតែមានលក្ខណះប្រហាក់ប្រហែលគ្នា
ហើយអំបូរភាសារធំៗមានចំនួន២០ដូចជា:
-អំបូរឥណ្ឌូនេស៊ី អឺរ៉ុម ជាអំបូរភាសារមួយយ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងបណ្តាភាសារក្នុងលោកដែលគ្រប់
ដណ្តប់លើទ្វីប​អឺរ៉ុប​​ និងលើមួយភាគធំក្នុងនៃប្រទេសឥណ្ឌា។
-អំបូរខ្មែរ មន ជាអំបូរដ៍សំខាន់នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។
-អំបូរម៉ាឡាយូ ​ប៉ូលីនេស៊ី ជាអំបូរធំគួរសម ស្ថិតនៅតាមកោះ ​ក្នុងភាគខ្លះនៃមហាសមុទ្រ ​
ប៉ាស៊ីភិច ​​និង​​​​ មហាសមុទ្រឥណ្ឌា។
ក.ប្រវត្តិនៃភាសារខ្មែរ ដូចយើងបានពោលរួហើយថា ​ភាសារមានកំនើតប្រហែលគ្នាទៅនិងប្រវត្តិ
មនុស្សយ៉ាងណា​មិញ ប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរបានចែងថា ជាតិសាសន៍ខ្មែរមានយូរណាស់មកហើយ
(ប្រមាណ ​៣០០០ឆ្នាំមុនគ.ស )ជាជាតិសាស្រ្តដែលធ្លាប់មានអរិយធម៍រុងរឿង​ ក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍ដ៍ទៃក្នុងចំ
ណោមភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។ ដូចនេះភាសារខ្មែរដែលមានប្រភព និង កំនើតមនុស្ស ក៍កើតមានតាំង
ពីពេលយូរណាស់មកហើយដែរ ក្រោយពីមានការស្រាវជ្រាវតាំងពីយូរណាស់មក។
.ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃភាសារខ្មែរ: ភាសារក៍ដូចជាធាតុដ៍ទៃទៀតនៃអរិយធម៍ តែប្រែប្រួលចំរើនលូត
លាស់​​ ឬ អន់ថយ ស្របតាមការរស់នៅរបស់ម​នុស្សក្នុងសង្គម។ គេបានកត់សំគាល់ឃើញថា ​
ភាសារសរសេរវិវត្តន៍ពុំទាន់ភាសារនិយាយទេ។
នៅសម័យអណាព្យាបាលបារាំង ​ការវិវត្តន៍នៃភាសារខ្មែរត្រូវបានបន្ថយល្បឿន ហើយរត់ទៅសំងំក្នុង
វត្តអារាម ដោយមានព្រះសង្ឃជួយថែរក្សាទុកអោយ។
នៅសម័យអណានិគមន៍បារាំងប្រជាជនត្រូវបានគេបង្ខំអោយរៀនភាសារបារាំងជាយានជាផ្លូវការដែល
នាំអោយខូចប្រយោជន៍ ដល់ភាសារនៃជាតិនេះឯង នៅសម័យឯករាជ្យ គាសារខ្មែរត្រូវបានប្រើប្រាស់
ជាផ្លូវការ ។ ដូចជា កំណើតគណះកម្មការវប្បធម៍ មហាវិទ្យាល័យគរុកោសល្យ និង​ មហាវិទ្យាល័យ
អក្សរសាស្រ្ត ជាដើម។
គ.​​​​ លក្ខណះពិសេសនៃភាសារខ្មែរ: ដើម្បីបំផុសអោយលក្ខណះនៃភាសារខ្មែរ និង ដើម្បីកុំអោយមាន
ការយល់ច្រលំ ​ដូចទស្សនះខាងលើទៅទៀតនោះ ​ខ្ញុំសូមធ្វើការប្រៀបធៀប នូវចំនុចសំខាន់ខ្លះៗ
នៃភាសារខ្មែរ​ ទៅនិង ភាសារខ្លះទៀត ពីសេសភាសារបាលីសំស្រ្តឹត ។
ការបន្លឺសំលេង
ក្នុងការបន្លឺសំលេងខ្មែរក្តី មនក្តី ពុំមានសំលេងឡើងចុះ ​រឺលើកដាក់សំលេងទៀប តាមសញ្ញា​ ដែលនាំ
អោយប្តូរអត្ថន័យរបស់ពាក្យនោះទេ។





0 បញ្ចេញមតិ:

Post a Comment